اگر دل دلیل است
می نویسم تا به یادگار بماند خطی از دل ... ردی از زمان
ساعت به وقت دلم حوالی باران بود ساعت به وقت دلت لحظه ای بی پروا ساعت به وقت دلم شوق پریدن بود ساعت به وقت دلت ... من ساعت دلم را به تک ضربه های تو میزان می کنم زیر باران زیر اندوه دلتنگی های مدام کنار پرچین خاطره ای نزدیک جایی کنار دلهره ی جمله های سرگردان من ایستاده ام رو به فردا حتی اگر خبر نبودنت را با وسوسه ای عجیب به قلبم ببخشی ساعتم این روزها به وقت تو می زند در آرامش ظهری که تو آنرا می نوازی آرام ... زیر باران چشم به آسمان و دل به سوی تو و گوشم سرشار صداست صدایی که ساده است و آشنا راستی ساعت دلم هنوز هم می زند مدام ... نوشته شده در ساعت ۱۳.۵۷ ظهر - ۳۰ خرداد ۸۸ ! پ.ن : گاهی نوشتن دلیل نمی خواهد ٬ اما دل دلیل است ...
| Design By : Night Skin |
دلم می خواد از همه چیز بنویسم ..از خدا از زندگی از عشق...از خودم و خودت.
نپرس تا کی ؟! که زمان آخرین ایستگاه اینجاست...
به جستجوی خودم می نویسم ...
وقتی برای نوشتن پر از واژه ای چه دلیلی برای ننوشتن؟!
این روزها تمام دنیام پر از واژه است..
واژه هایی از جنس امواج رادیو...
این هم بهانه ای برای زندگی..
× برای هر گونه برداشت از نوشته های این وبلاگ داشتن رضایتنامه الزامی است!!
-سیده انوشه میرمجلسی
