نوشتن کار ماست ٬ پس می نویسم تا یادم بمونه ۳۰ مهر با دوستم - با خواهرم چی گفتم و چی شنیدم! حالا اگرم چند نفری حاضر و "ناظر"ن ٬ قدمشون روی چشم ! گفتی از خوب بودن و برات از خوب بودنها می گم . اما این روزها انگار تعریف خوبی هم عوض شده . نگو یادت نیست که می دونم هنوز خوبی های گذشته رو از بری ... حتی بهتر از من . شیفت زدن این روزگارمون جنسش عوض شده اما هنوزم همونیم که بودیم ... کمی سخت تر و کمی آروم تر ... همونیم که بودیم اما ... کمی دلخسته و کمی پیچیده ... دلیلش ساده است . دلیلش رنگ دیروزه و حس امروز ... دلیلش خود مائیم . گفتی از انتخاب اول و دوم و ... من برات ساده می کنمش  که این روزگار جایی برای انتخاب اول یا ششم یا هفتادم نمی ذاره . هر کسی جای خودشو هر کسی به رنگ خودش . اگه تو سفیدی ٬ پس تا همیشه سفیدی ... این رنگ رو با هر نگاه و هر حرف و هر رفتاری ازت حس می کنم ٬ پس یک رنگ بودن رو پای روزگار ننویس  که تو و دلت تا همیشه یک رنگین . خاطره ها اگه زنده ان ٬ از همین سفیدی ذهن ماست ... ذهنی که رفت و شکست و باز دست گذاشت روی زانو و بلند شد ... ذهنی که سخت شد ٬ تلخ شد اما کم نذاشت . ذهنی که یه جاهایی بی منطقی دید اما بی منطقی نکرد . خاطره ها رو ردیف کن کنار هم و بذار خط صاف قصه ها صاف بمونه . بذار نقش من یا نقش تو همونی باشه که بود . نقشی که نه عنوان "کارآموز " رو می فهمید نه "استاد" رو .... خواهر دل پاک و مهربون من ٬ این روزها می گذره ٬ مثل دیروز ... اما فردا پر میشه از "صفحه های شکسته " و " دونات شکلاتی " و " فرشته ساختن " و "رنگ حنا شدن " ... آره آبجی ... خوب باشیم و "باشیم" ... به قول شعار جدیدمون  :

هر جا که هستی ٬حاضری

از دور بر ما "ناظری" !

دل دلیل است برای من و تو و ما و ... خلاصه اینکه دوستت می داریم خواهر کوچولوی مهربون و خوش قلبمان !  (بزن به تخته !  )

پ .ن : آخیش بعد مدتها یه پست اختصاصی گذاشتم !